Ποίημα για την Αθήνα

  

 

 

 

 

6/5/2023 Αθήνα

 

Απόκοσμα μοναχική,

η πόλη αυτή.

Τουβλάκια ξεχασμένα.

Άνθρωποι χωρίς παρέα,

ή θάρρος.

Στιγμές ανάσας,

τρυφερότητας ποθούν

εν αγνοία της.

Φοβούνται να φωνάξουν

δυνατά,

μην τυχόν και την ξυπνήσουν

από αιώνιο ύπνο που μοιάζει

να είναι ο σκοπός της.

Σκοπός που χτίστηκε

ή μήπως

τα έργα της ολοκληρώθηκαν

αιώνες πίσω και πια

δεν της έχει μείνει

τίποτα άλλο

παρά να κοιμάται;

Στο στέρνο της να περπατούν

αθόρυβα

οι άνθρωποι

για να την υπνωτίζουν.

Τι θα γινόταν, άραγε,

αν ξυπνούσε;

Δεν θα ήταν αποτρόπαια

σκληρό

να ξυπνούσες ήρωα

του παρελθόντος;

Να έρθει να κάνει τι,

σε μια ζωή όπου ο σκοπός

της ύπαρξής του

έχει ήδη εκπληρωθεί προ πολλού;

Απόκοσμα μοναχική, μην την ξυπνάτε.

Περπατήστε σιωπηλά

στα γκρεμισμένα της ανάκτορα,

όσο υπάρχει χρόνος,

γιατί αν ξυπνήσει η Αθήνα,

θα 'ρθει το τέλος.

Σεισμός μεγάλος

θα είναι ο πόνος της.

Η ταραχή της,

ποιος ξέρει τι

μπορεί να προκαλέσει;

Γι' αυτό σας ξαναλέω,

μη φωνάζετε, μη ζείτε.

Αθόρυβα να κυκλοφορείτε,

σιγανά και μετρημένα,

χωρίς θάρρος ή όνειρα,

γιατί αυτά

κάνουν επικίνδυνη

και καταστροφική

φασαρία!

Απόκοσμα μοναχικοί οι άνθρωποί της,

να την κρατούν υπνωτισμένη

κάτω από τα γκρεμισμένα της όνειρα.

Αιώνια φωτισμένη,

στο σκοτάδι της σύγχρονης ζωής.

 

Μαρία Ιωσηφίδη

 

"Έγραψα αυτό το ποίημα στο κινητό μου, ενώ περίμενα την έναρξη μιας συναυλίας στην πλατεία Κοτζιά, λίγο πριν συγκεντρωθεί ο κόσμος. Καθώς το φως έπεφτε αργά και οι άνθρωποι κινούνταν άσκοπα ή στέκονταν όπως κι εγώ, μόνοι τους σε ένα σημείο ασφαλείας, αισθάνθηκα αυτή την απέραντη σιωπή να πλανιέται πάνω από την πόλη και να νικάει κάθε άλλο θόρυβο."

 

Συμμετέχουν:

Εμμανουέλα Παναγιώτου

Κατερίνα Ρότσου

 

Τοποθεσίες πλάνων: Οδός Σόλωνος, Ακαδημίας, Ζωοδόχου Πηγής, Ναυαρίνου, Αυτοδιαχειριζόμενο Πάρκο Ναυαρίνου

 https://www.youtube.com/watch?v=dyOKms2MiL4